Οδηγίες...

1. Πάρε ένα λαό
2. Πείσε τον ότι είναι ο περιούσιος
3. Βάλε τον σε μεγάλη φτώχεια
4. Και λίγο πρίν επαναστατήσει κάνε τα εξής (όλα μαζί και γρήγορα):
    α: Τόνισε τους εθνικούς κινδύνους που τον απειλούν
    β: Βρες έναν εσωτερικό εχθρό, κατά προτίμηση άλλης καταγωγής
    γ: Βρες εξωτερικούς εχθρούς, κατά προτίμηση δημοκρατικές προηγμένες κοινωνίες
    δ: Βρες εξωτερικούς φίλους, κατά προτίμηση ολιγαρχικές ή και απολυταρχικές κοινωνίες
    ε: Κοινωνικοποίησε/κρατικοποίησε την παραγωγή (αν αυτή ανήκει στον βιομήχανο φίλο
       σου, πες του πρώτα να πάρει τα λεφτά του σε μια ξένη τραπεζα - θα τον χρειαστείς μετά)
5. Κάνε δημοψήφισμα με θέμα -και- την αλλαγή του συντάγματος
6. Περίμενε να θυμώσουν οι εξωτερικοί εχθροί. Αν αργήσουν κάνε εσύ πρώτος την επίθεση.
    (ΠΡΟΣΟΧΗ: Αν περάσουν πάνω από 3-4 χρόνια η εσωτερική οικονομία θα έχει πάλι
     καταρρεύσει και θα σε πάρουν χαμπάρι, αν δεν σου κάνουν πόλεμο κάνε εσυ αλλοιώς
     θα σε πάρει χαμπάρι ο λαός και θα σε κυνηγήσουν).
7. Όταν κοντεύεις να χάσεις τόν πόλεμο, πάρε τον φίλο σου από το βήμα 4ε και πηγαίνετε
    στη Βραζιλία ή σε κάποια άλλη εξωτική χώρα.

Υ.Γ. 1: Αν δεν το κατάλαβες, στο βήμα 5 έχεις φτιάξει έναν τέλειο φασισμό και το βήμα 6 είναι αναπόφευκτο. Το βήμα 7 είναι η δική μου προσθήκη στη συνταγή γιατί ο τύπος με το μουστάκι που την εφάρμοσε πρώτος έκανε την μ... και αυτοκτόνησε.

Υ.Γ.2: Για όποιον δεν ξέρει την αφορμή αυτού το post, να επισημάνω απλά ότι κάθε ομοιότητα με σημερινά πρόσωπα και πράγματα ΔΕΝ είναι ΚΑΘΟΛΟΥ συμπτωματική.

Βροουυμμμμ... κριτσσσσς

"Βροοουυυμμμμμ ,... κριτσσσσς..." Τα τελευταία καλοκαίρια αυτός ο ήχος ακουγόταν συχνά στο δρόμο που περνά έξω από την αυλή μας. Η ιστορία απλή: ένα απόγευμα ήρθε η ηλικιωμένη γειτόνισσά μας να φέρει στα παιδιά καρύδια από το δέντρο που είχε στην πίσω αυλή της. Κάθησε στο χαμηλό πεζούλι μέσα από την αυλόπορτα, πήρε μια πέτρα κι άρχισε να σπάει τα καρύδια. Τα πιτσιρίκια μαζεύτηκαν δίπλα της κι άρχισαν να καθαρίζουν το τσόφλι, τρώγοντας επι τόπου το περιεχόμενο.

Η γιαγιά έψαχνε κάπου να πετάξει τα απομεινάρια και η πρώτη της σκέψη ήταν να τα ρίξει έξω από την πόρτα - στο δρόμο. Η συνέχεια προφανής: ένας βιαστικός οδηγός που κατέβαινε την οδό Σταδίου με εκατό, πέρασε πάνω από τα καρυδότσουφλα, σπάζοντάς τα και κάνοντας ένα δυνατό "κρρριτσσςςς...". Τα παιδιά γελάσανε και από τότε καθε φορά που η γιαγιά έφερνε καρύδια ακολουθούσε το ίδιο τελετουργικό.

Το ερχόμενο καλοκαίρι δεν θα μας φέρει καρύδια η γιαγία της γειτονιάς. Δεν ξέρω αν τα αγγελούδια στον παράδεισο τρέχουν με εκατό όταν κατεβαίνουν το δρόμο με τα οχήματά τους, για να είμαστε σίγουροι θα επαναλάβουμε μόνοι μας το τελετουργικό και ελπίζω ο ήχος του "κριτς" να φτάσει ψηλά.

Κυρά Παναγιώτα, καλό ταξίδι.

Ιεροκλής & Φεβρωνία (αλλοιώς: τα χάλια μας)

Ο Ιεροκλής παντρεύτηκε την Φεβρωνία πριν απο 30 χρόνια. Στην αρχή περνούσαν μια χαρά: δούλευε ο Ιεροκλής σε ένα γραφείο, η Φεβρωνία φρόντιζε το σπίτι και κάθε βράδυ κάναν έρωτα.

Μετά από πέντε χρόνια ο Ιεροκλής πήρε μια προαγωγή, βρήκε και γκόμενα και άρχισε να αργεί να γυρίσει στο σπίτι. Η Φεβρωνία δεν κατάλαβε και πολλά, εξάλλου με τον καλύτερο μισθό του άντρα της μπορούσε πια να πηγαίνει για ψώνια και να περνά το χρόνο της “δημιουργικά”.  Την ενοχλούσε μόνο που - λόγω του φόρτου εργασίας - έκαναν πια έρωτα μία φορά την εβδομάδα.

Πέρασαν έτσι δέκα χρόνια.  Ο Ιεροκλής δεν πήρε άλλη προαγωγή αλλά δεν άφησε και τη γκόμενα. Για να μην τον καταλάβει η Φεβρωνία της είπε ότι δήθεν πήρε αύξηση, ενώ στην πραγματικότητα έβαλε υποθήκη το σπίτι τους για να πάρει δάνειο και να της δίνει ότι ζητούσε. Δεν έκαναν πια έρωτα, μόνο σεξ κάθε δεκαπέντε.

Πριν από τρία χρόνια τα λεφτά του δανείου άρχισαν τα τελειώνουν, όχι όμως και οι δόσεις. Έτσι ο Ιεροκλής είπε την - μισή - αλήθεια στη γυναίκα του: του είχε πάρει τη θέση ένα νεότερος, ο Βλάσης.  Έπαιρνε λιγότερα κι έτσι οι εργοδότες πρότειναν - λέει - στον Ιεροκλή μείωση ή υποβιβασμό. Αυτός προτίμησε για λόγους αρχής το δεύτερο Η Φεβρωνία θύμωσε αλλά είπε στον άντρα της ότι θα τα καταφέρουν μαζί: θα ζήσουν με λιγότερα και θα είναι ευτυχισμένοι όπως στην αρχή. Άρχισαν πάλι να κάνουν έρωτα κάθε εβδομάδα.

Ο Ιεροκλής χάρηκε που τα κατάφερε τόσο εύκολα και αποφάσισε να συνεχίσει το δούλεμα. Δεν άφησε τη γκόμενα, όμως αυτή πια ζητούσε περισσότερα γιατί την είχε προσεγγίσει κι ο Βλάσης. Έτσι ο Ιεροκλής έβαλε κι άλλο δάνειο, μόνο που τώρα τα λεφτά δεν πήγαν στο σπίτι αλλά στη γκόμενα. Άρχισε πάλι να αργεί και δεν είχε καθόλου όρεξη για έρωτες. Η Φεβρωνία άρχισε να υποψιάζεται κάτι....

Προχτές η αστυνομία κλήθηκε να εξιχνιάσει ένα έγκλημα. Ο Ιεροκλής βρέθηκε μαχαιρωμένος στο κρεββάτι τους. Στην εξώπορτα ήταν κολλημένο το ειδοποιητήριο για κατάσχεση του σπιτιού από την τράπεζα.

Ο Βλάσης και η Φεβρωνία είναι σε κάποιο εξωτικό νησί. Τρώνε τα λεφτά που υπεξαίρεσε ο Βλάσης από το γραφείο και κάνουν έρωτα τρεις φορές τη μέρα.


[Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα, πράγματα και καταστάσεις ΔΕΝ είναι καθόλου συμπτωματική]

Kalo Couragio...

Το ξαναπάμε;

Καλές Γιορτές

Ανάμεσα στα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά, τις ευχές σε όλους για ένα νέο χρόνο καλύτερο από αυτόν που περνάει. Μακάρι να γίνουμε όλοι μαζί -και ο καθένας από μόνος του-σοφότεροι.

 

Οι Γύφτοι...

Οι Ρομά (οι "Γύφτοι" για να καταλαβαινόμαστε) έχουν γίνει "πρόβλημα". Το ζήτημα όμως είναι αν έχει κάποιος ψάξει ποτέ στα σοβαρά για λύση. Έχω ακούσει διάφορα, π.χ. "να τους διώξουμε κι ας κόψουν το λαιμό τους", "να τους βρούμε ένα χώρο μακρυά από το χωριό να πάνε να μείνουν", "να τους δωθούν δάνεια για σπίτια με τον όρο να μείνουν στα σπίτια" κλπ. Δεν έχω ακούσει αυτό που σε μια οργανωμένη κοινωνία θα ήταν το προφανές πρώτο βήμα: "να ρωτησουμε τους ειδικούς".
Προτείνω απλά να βρούμε κάποιον/ους με πραγματικές γνώσεις και εμπειρία σε ζητήματα σχετικά, και να του αναθέσουμε μια σχετική έρευνα που θα έχει στόχο την καταγραφή της κατάστασης και την διερεύνηση ρεαλιστικών εναλλακτικών λύσεων.
Έχω φίλους που κάτι ξέρουν παραπάνω και από απλές κουβέντες μαζί τους κατάλαβα πως το φάσμα των επιλογών που υπάρχουν είναο πολύ ευρύτερο από αυτά που συζητάμε στις ad-hoc συγκεντρώσεις μας.

Μονάδα Βιολογικού Καθαρισμού

Ακούγονται προτάσεις για επέκταση του Βιολογικού Καθαρισμού. Αξίζει τον κόπο να δουμ εαν αυτό είναι πραγματικά προς το συμφάρον μας. Ας πώ κατι κατ'αρχήν: είμαι σύμφωνος σε κάθε βήμα προόδου και ο βιολογικός καθαρισμός των λυμάτων είναι πρόοδος.
Παρόλα αυτά αξίζει κανείς να δει και εναλλακτικές λύσεις:

(α) Καλάμια!!
http://www.kathimerini.gr/4Dcgi/4dcgi/_w_articles_kathcommon_3_07/08/2007_1286805
http://www.epa.gov/owow/wetlands/

(β) Οικιακός Βιολογικός!!
(Μή το δείτε ώς διαφήμιση, υπάρχουν κι άλλοι, ίσως καλύτεροι) http://www.en-tec.gr/bio/