Κυριακή 1 Απριλίου 2012

Οδηγίες...

1. Πάρε ένα λαό
2. Πείσε τον ότι είναι ο περιούσιος
3. Βάλε τον σε μεγάλη φτώχεια
4. Και λίγο πρίν επαναστατήσει κάνε τα εξής (όλα μαζί και γρήγορα):
    α: Τόνισε τους εθνικούς κινδύνους που τον απειλούν
    β: Βρες έναν εσωτερικό εχθρό, κατά προτίμηση άλλης καταγωγής
    γ: Βρες εξωτερικούς εχθρούς, κατά προτίμηση δημοκρατικές προηγμένες κοινωνίες
    δ: Βρες εξωτερικούς φίλους, κατά προτίμηση ολιγαρχικές ή και απολυταρχικές κοινωνίες
    ε: Κοινωνικοποίησε/κρατικοποίησε την παραγωγή (αν αυτή ανήκει στον βιομήχανο φίλο
       σου, πες του πρώτα να πάρει τα λεφτά του σε μια ξένη τραπεζα - θα τον χρειαστείς μετά)
5. Κάνε δημοψήφισμα με θέμα -και- την αλλαγή του συντάγματος
6. Περίμενε να θυμώσουν οι εξωτερικοί εχθροί. Αν αργήσουν κάνε εσύ πρώτος την επίθεση.
    (ΠΡΟΣΟΧΗ: Αν περάσουν πάνω από 3-4 χρόνια η εσωτερική οικονομία θα έχει πάλι
     καταρρεύσει και θα σε πάρουν χαμπάρι, αν δεν σου κάνουν πόλεμο κάνε εσυ αλλοιώς
     θα σε πάρει χαμπάρι ο λαός και θα σε κυνηγήσουν).
7. Όταν κοντεύεις να χάσεις τόν πόλεμο, πάρε τον φίλο σου από το βήμα 4ε και πηγαίνετε
    στη Βραζιλία ή σε κάποια άλλη εξωτική χώρα.

Υ.Γ. 1: Αν δεν το κατάλαβες, στο βήμα 5 έχεις φτιάξει έναν τέλειο φασισμό και το βήμα 6 είναι αναπόφευκτο. Το βήμα 7 είναι η δική μου προσθήκη στη συνταγή γιατί ο τύπος με το μουστάκι που την εφάρμοσε πρώτος έκανε την μ... και αυτοκτόνησε.

Υ.Γ.2: Για όποιον δεν ξέρει την αφορμή αυτού το post, να επισημάνω απλά ότι κάθε ομοιότητα με σημερινά πρόσωπα και πράγματα ΔΕΝ είναι ΚΑΘΟΛΟΥ συμπτωματική.