Σάββατο 16 Απριλίου 2022


Ένας σκύλος μπαίνει στο μπαρ.


Μερικές φορές πας ταξίδια στο ίδιο μέρος ξανά και ξανά. Όχι από επιλογή - αυτό συγχωρείται - αλλά επειδή το απαιτεί η δουλειά σου. 

Στο μέρος αυτό θα πρέπει να φτιάξεις κάποιες γωνιές οικειότητας. Άλλο τρόπο δεν έχεις να εξηγήσεις στο εαυτό σου γιατί δεν είσαι σπίτι.

Και μετά ήρθε ο Covid. 

Και κάνεις δυόμιση χρόνια να ξαναπάς. 

Και στο ξενοδοχείο έχουν κάνει ανακαίνιση - το καπνιστήριο στη reception (ναι, εκεί που πίνατε ουίσκια συνοδεία ενδελεχούς γεωστρατηγικής  ανάλυσης), έχει γίνει ένας ανοιχτός χώρος - "please sir, can you make less noise? It's already 23:30".

Και ο "Τούρκος" με τα Donner είναι εκεί αλλά για κάποιο λόγιο τώρα μοιάζει παλιός και βρώμικος. Κι ας μην είναι. Κι ας είναι ακόμα εκεί αυτή η μικρή τηλεόραση κρεμασμένη από το ταβάνι, με τους θαμώνες να παρακολουθούν και να σχολιάζουν κι εσύ να απολαμβάνεις το ακατανόητο της ομιλίας τους. Τώρα δε θα μπεις.

Αλλά το χειρότερο είναι το μπαρ Le Duc. Με τη δική του  ξινή μπύρα που παράγεται ακριβώς δίπλα. Με τους αγνώστους στη μπάρα, και τα κοκτέιλ στα τραπέζια. Εκεί σε πήγε την πρώτη φορά ο συνάδελφος (που τώρα έχει απολυθεί). Εκεί βρέθηκες κάποια νύχτα να ανεβαίνεις από το υπόγειο. Είχες μόλις επιστέψει μπόλικη μπύρα, και νόμιζες ότι οι συνάδελφοι θα σε περίμεναν. Βρήκες όμως μόνο τον φίλο σου από το Puerto Rico, έναν τεράστιο σκύλο στα πόδια σου, δύο Ολλανδέζες (η μία έμοιαζε ύποπτα με την σερβιτόρα στο προηγούμενο εστιατόριο που σας είχε προτείνει το Le Duc) και έναν πανύψηλο καραφλό οδηγό ταξί (ο ιδιοκτήτης του σκύλου). 

Το χειρότερο λοιπόν είναι ότι το Le Duc δεν άλλαξε καθόλου. Πας τώρα να μπεις, και βλέπεις τις ίδιες άγνωστες φάτσες, έναν καραφλό ψηλό, ένα σκύλο , μια σερβιτόρα με τη φίλη της να μιλάνε σε κάτι Ισπανούς, και στο βάθος - δίπλα στην πόρτα του ζυθοποιείου - τα τραπεζάκια γεμάτα κόσμο και ποτά.

Ζωντανό, θορυβώδες, γεμάτο κόσμο.

Πολύ κόσμο. Τόσο που φοβάσαι μην κολλήσεις - κλείνεις την πόρτα βιαστικά και γυρνάς στο ανακαινισμένο δωμάτιο του ξενοδοχείου σου.

Το χειρότερο είναι ότι έχεις πια αλλάξει εσύ.


1 σχόλιο:

argygio είπε...

Η τελευταία πρόταση... Όλα τα λεφτά...